شهدای غریب

​اینجا، شهادت یعنی جان دادن در اوج عطش بی آنکه دستی، آبی به لبانت برساند. یعنی پر کشیدن زیر ضربات کابل، بی آنکه فریادت به گوش کسی برسد جز دیوار‌های سنگی. شهدای غریب اسارت، مظلوم‌ترین آیه‌های جنگ بودند. آنها در سکوت مطلق، در میان چشم‌های ناپاک دشمن، حماسه‌ای ساختند که تنها فرشتگان توانستند آن را ثبت کنند. نه تشییع‌کننده‌ای بود و نه گلاب و قرآن و مادری که بر بالین‌شان مویه کند. تنها خدا بود و یک آسمانِ دلتنگی که از لای میله‌های پنجره، سوسو می‌زد.

در غربت اردوگاه‌های بعث، او نه فقط یک اسیر، که عموی همه بود؛ پیرمردی از دیار نیشابور که شکنجه‌ها، قامت خمیده‌اش را شکست، اما کرامتش را هرگز. این روایت، شرح مظلومیت مردی است که در تنهایی یک آسایشگاه، با نوشیدن جرعه‌ای آب، سجده شهادت را به جا آورد.

هم‌زمان با اجرای طرح بهسازی و مرمت گلزار شهدای بخش مادرسلیمان شهرستان پاسارگاد، از سنگ جدید مزار شهید غریب در اسارت «هوشنگ هوشیار» با حضور مسئولان محلی و خانواده معظم این شهید رونمایی شد.

هم‌زمان با برگزاری رویداد فرهنگی و معنوی «عطر و آفتاب»، آیین گلباران قبور مطهر شهدای غریب شهرستان اسفراین با حضور مسئولان و آزادگان سرافراز برگزار شد.