شهادت برایش عیان شده بود

سرکار خانم زهرا کاردار همسر شهید اکبر اکبری در سال ۱۳۵۲ در یک خانواده مذهبی متولد شد و ۵ خواهر و یک برادر دارد. در سال ۱۳۷۷ ازدواج کرد که ثمره این ازدواج دو فرزند، یک دختر و یک پسر است. شهید در هنگ مرزی خدمت میکرد و در درگیری به شهادت رسید. در ادامه گفتگوی این همسر شهید با نوید شاهد آذربایجان غربی را میخوانید:

معرفی
من زهرا کاردار متولد سال 1352 و در یک خانواده مذهبی در شهر خوی بدنیا آمدم و تحصیلاتم را در خوی به اتمام رساندم و سپس در پزشکی قانونی خوی مشغول به کار شدم. خانواده خود من 5 خواهر و یک برادر هستیم. پدرم شغل آزاد داشت. در زمان ازدواج 23 سال داشتم و خانواده مخالف بودند و سه سال ازدواج من با شهید طول کشید. شهید در زمان ازدواج در نیروی انتظامی در هنگ مرزی خدمت می کرد. ازدواج ما 8 سال دوام داشت که ثمره زندگی ما دو فرزند پسر و دختر می باشد. ایشان زمانی که دختر کوچکشان فقط 7 روزه بود به شهادت رسید.
ازدواج
با شناختی که من از شهید داشتم، به ایشان علاقمند بودم. او مرد بسیار خوب، دیندار، متعهد نسبت به من و خانواده خودشان بود و ایشان را دوست داشتم. خانواده ایشان 7 خواهر و 4 برادر بودند و خانواده من هم بدلیل جمعیت بالای خانواده شهید اکبری در ابتدا مخالفت می کردند. اما شهید مردی به تمام معنا بود و همه را در جای خود مدیریت می کرد. وی کاملا متعهد به خانواده و پدر و مادرشان بود. بعد از گذشت دو سال از ازدواج پدر ایشان فوت کرد و چون فرزند بزرگ بود سرپرستی خانواده شان هم روی دوش ایشان افتاد ولی ایشان سربلند در پیش خانواده شان بیرون آمد. در 8 سالی که زندگی کردیم اغلب اوقات در ماموریت بود و دور از خانواده بود. اما آن آرمان و ارزشی که ایشان در ذهن داشت بسیار والاتر بود و ارزش این مشکلات را داشت.
خاطره
زندگی ما سراسر خاطره بود. زمانی که در شهرستان پلدشت خدمت می کرد پدر ایشان بیمار بود و به من به عنوان عروس بزرگتر علاقه داشت. آن زمان من سلماس خدمت می کردم. زمانی که ایشان در حال رفتن به ماموریت بود کاغذی بالای سرم گذاشت که پدرم بسیار به تو به عنوان عروس و دخترش علاقه دارد تا من برگردم لطفا همراه با مادر و خواهرانم از ایشان مراقبت کن و ایشان رویشان نشده بود که به من این مطلب را بگوید، هنوز آن نامه را دارم و من هم به ایشان چشم می گفتم. ارتباط قلبی ما هنوز هم برقرار هست و وقتی مشکل پیش بیاید کمک حال من هست.
زمانی که خانه را تازه شروع به ساخت کرده بودیم و با توجه به اینکه هر دو شاغل بودیم پولی برایمان باقی نمانده بود و منتظر بودیم سر ماه حقوق ها پرداخت شود. زمانی که شهید شدند آنقدر مشکلات پدیدار شد که تازه سه ماه گذشت بود که از نظر مالی بسیار در مضیغه بودم. یک شب در خواب دیدم شهید گفت دوستم یک امانتی از طرف من می آورد آن را بگیرید. آن زمان به شهر خوی انتقالی گرفته بودم. ساعت 9 شب یک نفر به نام آقای جباری با یک دفتر پیش من آمد و گفت می دانم شاغلی و نخواستیم مزاحم بشویم. برایم یک چک آورد به مبلغ 200 هزار تومان که در آن زمان پول زیادی بود و گفت دفتر را امضا کن و تحویل بگیرید. گفتم اگر بگویم شهید اکبری گفت می آیید باور می کنید، ایشان گفت بله دخترم باور می کنم. شهادت برای ایشان عیان شده بود و به شوهر خواهرش هم گفته بود که بیش از یکسال دیگر زنده نمی مانم.
شهادت
اوایل خدمت در شهرستان پلدشت خدمت می کرد و قصد داشت درسش را ادامه دهد و انتقالی به سلماس گرفت تا بتواند در کلاسهایش شرکت کند و در حین شهادت دانشجو بود. صبح کلاس داشت و خانه ما هم شلوغ بود. در حدود ساعت 10 خانه آمد و ساعت 12 کلاس داشت. برای تولد دخترش بسیار شاد بود و به همه می گفت یک دختر ناز پیدا کردم. وقتی رفت دانشگاه گویا کلاسش کنسل شده بود و به یکی از دوستانش گفته بود من باید به منطقه برگردم و مرخصی ساعتی گرفته ام. سلماس برگشته بود. عصر بود که گوشهای دخترم را بردیم سوراخ کردیم تا تماس بگیرم و بگویم این بار آمدی گوشواره بخر. ساعت 12 شب بود که طاقت نیاوردم و خودم تماس گرفتم و تا ساعت 2 نیمه شب همچنان تماس می گرفتم. اما گوشی را جواب نمی داد. گویا در همان زمان درگیری در پاسگاه شده و ایشان به شهادت رسیده است. از قبل چهره اش نورانی بود. فضایی در خانه ما درست کرده بود که خواهران من و ایشان در منزل ما جمع می شدند و احساس راحتی می کردند.
توصیه
به جوانان توصیه می کنم متعهد و دیندار باشند و در خودشان این ها را زنده نگهدارند و با ناموس مردم بازی نکنند و با احترام برخورد کنند. پشتیبان خانواده باشند و راه خودشان را پیدا کنند.