شهید محمد زارعی‌نژاد در وصیت‌نامه خود با سلام به شهدا و امام خمینی(ره)، مادران را به همراهی با فرزندانشان برای حضور در جبهه فراخواند و جوانان را به پیروی از راه شهیدان دعوت کرد. او همچنین مردم را به تقوا سفارش کرد و در پایان، از کسانی که از او رنجیده بودند خواست او را ببخشند.

شهید والامقام عشقعلی صیامی گندم‌آبادی، رزمنده نوجوان بسیجی که در ۱۶ سالگی و در عملیات کربلای ۵ (شلمچه) به فیض شهادت نائل آمد، در وصیت‌نامه نورانی و پرشور خود، دفاع از کشور را تکلیفی الهی در پاسخ به ندای هل من ناصر ینصرنی امام حسین (ع) دانسته و بر صبر زینبی خانواده و ولایت‌مداری تأکید کرده است.

شهید محمد شیرقاضی در واپسین نوشته خود، از پدر و مادر، برادر و خواهرهایش طلب حلالیت کرد و با قلبی سرشار از محبت، آنان را به صبر و شکیبایی فراخواند. او از پدرش خواست پس از شهادتش مراقب مادر باشد و از خانواده‌اش خواست با ادامه زندگی و پایبندی به یکدیگر، یاد او را زنده نگه دارند.

شهید محمدعلی شاه‌بختی در وصیت‌نامه خود، ضمن عذرخواهی از مادر و خواهرانش به خاطر تمام آزارهایی که در طول عمر باعث آن شده، از آنان حلالیت می‌طلبد و در ادامه، حجاب اسلامی خواهران را نه یک وظیفۀ فردی، بلکه «مشتی محکم بر دهان دنیای فاسد» توصیف می‌کند؛ وصیتی که نشان‌دهندۀ نگاه راهبردی این شهید به نقش زن مسلمان در مقابله با تهاجم فرهنگی است.

شهید نوروزعلی سلیم‌نژاد در وصیت‌نامه‌اش، پس از سفارش سرپرستی دخترش مریم به برادرش بهرام، با چشمی باز به فراسوی خانواده می‌نگرد و فریاد می‌زند: «نه‌تنها برای مریم یک پدر خوب باشید، بلکه برای همه‌ی یتیمان پدر خوبی باشید»؛ پیامی که فراتر از یک وصیت خانوادگی، آرمانی انسانی و اسلامی برای تمام جامعه است.

من برحسب وظیفهٔ شرعی به جبهه آمدم تا ظالم را بردارم. از شما می‌خواهم گریه نکنید، راه شهدا را ادامه دهید، امام را دعا کنید، صبر داشته باشید و ضعف نشان ندهید. پولم را برای جبهه خرج کنید و اگر شهید شدم، مرا در امام‌زاده حصارک دفن کنید.

شهید ناصر سپهری در وصیت‌نامه خود با طلب حلالیت از پدر، مادر، خواهر و برادرانش، از خانواده‌اش می‌خواهد در فراق او صبور باشند و شهادتش را بازگشت امانتی الهی بدانند. وی همچنین بر پیروی از خط امام، ادامه راه شهدا، تربیت نسل متعهد به اسلام و انقلاب و دعا و توسل به چهارده معصوم(ع) تأکید کرده است.

در واپسین روزهای زندگی، شهید غلام‌رضا شاهپور با دلی سرشار از ایمان، وصیت‌نامه‌اش را با آیه‌ای از قرآن آغاز کرد و از پدر و مادرش طلب حلالیت نمود. او در این وصیت‌نامه، از خانواده، برادران، خواهر و هم‌رزمانش خواست راه شهیدان را ادامه دهند، به مطالعه و خودسازی روی آورند و پیام شهدا را به گوش جهانیان برسانند. وصیت او تنها وداعی با عزیزان نبود؛ دعوتی بود به پاسداری از اسلام، ایستادگی در راه حق و پرهیز از تجملات پس از شهادت.

شهید «محسن اوجانی» در وصیت‌نامه‌ای که در روزهای دفاع مقدس به یادگار گذاشت، از همسرش خواست با مهربانی و صمیمیت فرزندشان را پرورش دهد و او را پیرو خط امام قرار دهد. او همچنین سفارش کرد هزینه‌های اضافی مراسم بزرگداشتش به حساب جنگ‌زدگان واریز شود و محل دفنش، در صورت امکان، امامزاده محمد(ع) باشد.

شهید علی‌رضا اقبال‌ثانی در وصیت‌نامه خود با شکرگزاری از نعمت انقلاب و تأکید بر پاسداری از خون شهدا، خانواده‌اش را به استواری در مسیر حق و حقیقت فراخواند و از برادران و خواهرانش خواست با ادامه راه شهیدان، حفظ حجاب، ساده‌زیستی و یاری نیازمندان، یاد و آرمان شهدا را زنده نگه دارند.