شهید «اسماعیل آزاد فلاح» در بخشی از وصیت‌نامه خود با لحنی آکنده از ایمان و صبر، خانواده‌اش را به استقامت در راه خدا فرا می‌خواند و می‌نویسد اگر پیکرش به وطن بازنگشت، همچون مادران شهدای هویزه صبور باشند و راه شهدا را با افتخار ادامه دهند.

شهید «رضا آخوندی توران‌پشتی» در وصیت‌نامه خود با بیان نگاه عاشقانه‌اش به شهادت، از پدر و مادرش می‌خواهد در عزای او بی‌تابی نکنند و لباس سیاه نپوشند، زیرا به باور او لحظه شهادت، شب عروسی‌اش با بزرگ‌ترین عشق زندگی‌اش خواهد بود.

شهید ابوالفتح آزاد فلاح، پاسدار مؤمن و دلاور روستای شیخ‌حسن، در واپسین نوشته‌هایش نغمه‌ای از ایمان و بیداری نسل جوان سر داده است. وصیتی آکنده از عشق به خدا، ولایت و اخلاص، که مخاطب آن همه جوانانی است که باید هوشیار بمانند و فریب دنیا را نخورند. در این وصیت‌نامه، او پایان خود را نه مرگ، بلکه آغاز مسئولیتی تازه برای بازماندگان می‌داند؛ پاسداری از امام، ایمان و راه شهیدان.  

او در وصیت‌نامه‌اش نوشته بود: «چه خوش است مرگی در راه خدا.» علی‌اکبر افشار، نوجوان ۱۷ ساله شهریاری، در بهمن‌ماه ۱۳۶۲ در مجنون به آن مرگ سرخ رسید. حالا پس از ۴۰ سال، پیکر مطهرش به وطن بازگشته تا در کنار مزار شهدای بی‌بی‌سکینه، آنجا که خود خواسته بود، برای همیشه آرام گیرد.

شهید محمد (فریدون) افشار بکشلو، طلبه ۲۰ ساله‌ای که در عملیات والفجر ۸ به شهادت رسید، در وصیت‌نامه خود نوشته است: «زندگی معنا و مفهوم دیگری دارد که اگر انسان خود را در راه احکام اسلام قرار ندهد، نمی‌تواند به این مطلب برسد.» او از خانواده می‌خواهد برایش مقبره نسازند و عکس بزرگ بر مزارش نصب نکنند.

«از همه اقوام و خویشان می‌خواهم سلام گرم مرا بپذیرید و بنده را دعا کنید. در برابر احکام اسلام گردن نهید و تابع فرمان امام باشید. زیاد شیفته دنیا و زرق‌وبرق آن نباشید.» این بخشی از وصیت‌نامه شهید «سیدداود الیاسی» است که ۲۲ بهمن‌ماه ۱۳۶۴ در عملیات والفجر ۸ به فیض شهادت نائل آمد؛ پیامی که امروز نیز چراغ راه جامعه اسلامی است.

شهید عباس آزاد رنجبر در وصیت‌نامه‌اش خطاب به خانواده و امت شهیدپرور می‌نویسد: «در مقابل خون شهیدان، هر چه کنیم باز هم کم است». او که خود را مدیون خون شهدا می‌داند، از مردم می‌خواهد در فقدانش گریه نکنند، زیرا شهادت را «عروسی» می‌خواند و از جوانان می‌خواهد برای یاری رهبر و ساختن خود به جبهه بیایند.

شهید «احمد اژدری» در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: «اى خدا! شاهد باش! نه ترس از جهنم و نه براى بهشت تو به جبهه نيامدم، براى اين آمدم كه به وظيفه خود عمل كرده باشم. براى اين آمدم كه تو از ما راضى باشى براى اين آمدم كه فرزند زهرا اين زلاله پاك حسين ابن على را يارى دهيم. اى خدا شاهد باش كه فقط براى تو آمدم.»

شهید مهران آقاخان‌بابایی در وصیت‌نامه اش نوشته است: «واقعاً که زندگی واقعی در این سنگرهاست. از همین نمازهایی که در سنگرها برپا می‌شود، انسان‌های پاک و واقعی که مدت‌ها دنبالشان بودم، در اینجا هستند.»

در وصیت‌نامه روح‌بخش شهید حسن آجرلو که در عملیات میمک به شهادت رسید، بر لزوم صبر و استقامت خانواده شهدا تأکید شده و او شهادت خود را هدیه‌ای در راه امام حسین(ع) می‌داند.