شهید حسین شعبانی می گوید:برادران عزيز سعي كنيد كه تا قبل از اينكه مرگ به سراغ شما بيايد شماها به استقبال مرگ برويد اي عزيزان دل به اين دنيا نبنديد كه اين دنيا محل امتحان بشر است

به گزارش نوید شاهد سمنان شهید حسین شعبانی پنجم شهریور 1343، در روستای ابراهیم آباد از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش غلامعلی، کشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم اسفند 1363، در شرق رود دجله عراق بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار او در زادگاهش واقع است.


متن وصیت نامه شهید:

بسم الله الرحمن الرحيم

« الذين امنوا و هاجروا و جاهدوا في سبيل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله اولئك هم الفائزون »

 آنانكه ايمان آوردند و از وطن هجرت گزيدند و در راه خدا به مال و جانشان جهاد كردند آنها را نزد خدا مقام بلندتری است و آنان بالخصوص رستگاران و سعادتمندان دوعالمند.

با سلام و درود خداوند متعال و يكايك پيامبرانش بر حضرت مهدي (عج) و نائب بر حقش امام خميني بنيان گذار جمهوري اسلامي اميد مستضعفان جهان و كوبنده ستمگران، و با سلام و درود بر تمامي رزمندگان و شهداي عزيز اسلام بالاخص سرور شهيدان حسين بن علي (ع) و شهداي عمليات خيبر، با سلام و درود به تمامي دوستان خالص خداوند و شما خانواده هاي شهدا و امت شهيد پرور.

شهادت افتخار است

هر گاه پيكر همسنگري را تشييع مي كنند آتش شوق در جانم زبانه مي كشد و مرا به سر منزل مقصود فرا مي خواند كه همچون سردار شهيدان حسين بن علي (ع) گفت من مرگ با عزت را بهتر مي دانم تا آنكه در زير بار ذلت باشم، اگر من لياقت و سعادت پيدا كردم و در اين راه شهيد شدم چه بهتر، شماها عزيزان مبادا از رفتن به اين مسير و رسيدن به اين سعادت كه لطف خداوند تبارك و تعالي و رحمتش در اين راه مي باشد ناراحت بشويد كه در اين راه جز الطاف الهي چيز ديگري وجود ندارد و رفتن به اين راه سعادت است و اين سعادت باعث افتخار شما عزيزان است شماها عزیزان خودتان را براي رسيدن به اين افتخارات آماده سازيد شماها مادران و پدران خيال نكنيد فرزندي از دست داده ايد و مصيبتي بر شما وارد شده است خير اصلا هيچ وقت از اين فكرها نكنيد كه اين مصيبت نيست بلكه كمال افتخار است شماها بايد شكر خدا را بجا آوريد كه فرزندي داشته ايد كه در راه خدا هديه كرده ايد مواظب باشید كه با ناراحتي كردن باعث نارضايتي خداوند نشوید. مادري است كه چهار فرزندش را درراه اسلام هديه كرده و باز هم شكر خدا را بجا مي آورد و مي گويد خدايا من در مقابل تو هيچ فرزندي ندارم. 

مادران و پدران صبر و استقامت شماها دراين راه، اجري عظيم در پيشگاه پروردگار دارد بدان خدایي كه بخشنده حيات است گيرنده جان است و آنكه آفريننده است ميراننده است، آنكه جانشان است دهنده جان است، و آنكه مبتلا كننده است شفا دهنده است خلاصه زمام كليه امور آفرينش از دور در مرگ و حيات بدست قدرت اوست و خداوند بنده اش را آفريده است و هر لحظه اي در هر مكاني كه مصلحت بداند لطفش را شامل حال بنده اش مي گرداند.

سخنی با خانواده

از شما خانواده و فاميلان پدر و مادرم می خواهم گريه براي من نكنيد گريه براي حسين بن علي (ع) كنيد همچو زينب باشيد چرا كه شهادت يك نوع سعادت است كسي كه سعادت و رحمت خداوند نصيبش گشته است برای او گريه كردن ندارد لذا در اين راه صبر و استقامت شما كوبنده منافقين و دشمنان اسلام مي باشد چنانكه اگر شما عزيزان نتوانستيد نبودن مرا در ميان خودتان تحمل كنيد عرض كردم براي من گريه نكنيد براي اولين پيشواي شيعيان جهان گريه كنيد براي فرمانده ما علي بن ابيطالب كه در محراب عبادت ابن ملجم لعنتي با شمشير زهر آلود بر فرق مبارك آن حضرت ضربتش را وارد كرد كه ناگهان علي (ع) فرياد زد « فزت و رب الكعبه » به خداي كعبه رستگار شدم علي (ع) مرگ را دوست مي داشت عاشق شهادت بود.

خطاب به امت

همانا اي پدران و مادران عزيز اگر فرزندان شما در راه اسلام مي خواهند قدم بردارند از آنها جلوگيري نكنيد كه در آخرت بايد جواب گوئي علي (ع)، فاطمه زهرا (سلام ا... عليه) باشيد آنها را در اين راه آزاد بگذاريد كه هيچ بلكه تشويقشان بكنيد تا بتوانند بخوبي در راه اسلام خدمت كنند. اي عزيزان در جبهه جنگ احتياج به جوانهاي شما دارند مبادا مانع رفتن آنها به جبهه ها بشويد جنگ ما جنگ اسلام با كفر است همانا شما اگر ايمان به اسلام داريد و شيعه هستيد جوانهاي خودتان را براي هدايت خود و هدايت وطن و اسلام وادار كنيد. برادران عزيز سعي كنيد كه تا قبل از اينكه مرگ به سراغ شما بيايد شماها به استقبال مرگ برويد اي عزيزان دل به اين دنيا نبنديد كه اين دنيا محل امتحان بشر است و همچنین شما ملت شهيد پرور دست از كمكهاي مالي و جاني برنداريد دست دعا به امام و رزمندگان برداريد من عاجزانه از شما عزيزان مي خواهم كه امام را تنها نگذاريد كاري نكنيد كه باعث ناراحتي قلب امام بشود.

پدر و مادر عزيزم برادر و خواهر عزيزم مرا ببخشيد اگر اين فرزند حقير شما را اذيت كرده است اگر قلب شما را ناراحت كردم شماها به بزرگي خودتان و به خوبي و محبتهاي خودتان مرا عفو كنيد فاميلان عزيزم اگر به شما توهين يا بي معرفتي كرده ام مرا به بزرگي و بخوبي و محبتهاي خودتان عفو كنيد.


منبع:کتاب وصیت نامه کامل شهدای استان سمنان / نشر شاهد / بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سمنان


برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده