«ظفر محمدی چگینی»، بسیجی جوانی که با وجود محرومیت مالی و نداشتن امکانات برای تحصیل، قلبی سرشار از ایمان و اخلاقی نیکو داشت، راهش را به میدان نبرد گشود. او در سن ۲۰ سالگی و در تاریخ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۶۲، در منطقه سومار، با اصابت تیر دشمن، به درجه والای شهادت نائل آمد و آرامگاهش در روستای سنجابی اسلام‌آبادغرب، همواره یادآور عشق به اسلام و ایثار است.

شهید «محمود شوقی»، شهیدی از نودشه که با وجود بی‌سوادی و از دست دادن بینایی، در سخت‌ترین روز‌های انقلاب و جنگ، تنها سلاحش «دعا» بود. او که هرگز نتوانست به مدرسه برود، اما با ایمانی راسخ، همواره حامی معنوی مبارزان و آرزومند پیروزی اسلام در سراسر جهان بود. این داستان، روایتی است از ایستادگی یک مرد ساده که با قلبی پاک، در تاریکی‌ها، نور امید را برای دیگران روشن نگه داشت.

شهید «ابوالمحمد یوسفی» که در روستای دزآور به دنیا آمد به تقوا و اخلاق نیک شهرت داشت، سرانجام در جبهه‌های نوسود، با ایمانی راسخ به شهادت رسید.

شهید «برزو نجفیان»، فرزند بومی حریر، با قلبی سرشار از مهربانی و روحی متعهد به انقلاب، در جوانی عازم جبهه شد و سرانجام در ۲۲ اردیبهشت۱۳۶۲ در دهلران به درجه رفیع شهادت نائل گشت. او که در تظاهرات علیه رژیم پهلوی نیز حضور فعال داشت، الگویی از اخلاق نیکو و آرامش بود.

مادری که هشت فرزند را بزرگ کرد، اما دلش برای ششمین ثمره‌اش، مهدی، همیشه می‌تپید. او که می‌دانست پسرش مال دنیا نیست، با تمام وجود پذیرفت که فرزندش را به آغوش پروردگار بازگرداند. داستان عشق، فداکاری و شهادت «مهدی مرادی»، مردی که حتی در کودکی هم مادرش را درک می‌کرد و در بزرگسالی، جان خود را فدای میهن کرد.

شهید «حسن میرزایی چقا کبودی» که با مدرک دیپلم، راه سربازی را انتخاب کرد در ۳۱ اردیبهشت ۱۳۶۷ در دهلران مفقود شد. بیایید لحظاتی را به یاد این شهید سپری کنیم.

شهید «الهیار آهنی»، فرزند روستای سراب شیان، با وجود محدودیت تحصیلی، راه شهادت را در عملیات بیت‌المقدس انتخاب کرد و نام خود را در تاریخ جاودانه ساخت.

انتشار تصاویر دیده نشده از شهید «محبعلی شکری»، فرصتی است برای مرور زندگی کوتاه، اما پربار او. او که در دهم اردیبهشت ۱۳۶۱ به شهادت رسید، در این عکس‌ها همچنان جوان و پرشور به نظر می‌رسد.

نامه‌ای از بیرجند که قلب مادرش را لرزاند: «تنها رمز پیروزی، شهادت است.» شهید «رسول سلیمانی»، رزمنده‌ای که بار سنگین خانواده را بر دوش می‌کشید، با رفتن به سربازی و سپس جبهه، ثابت کرد که عشق به خدا و خانواده، گاهی در کنار هم معنا پیدا می‌کنند. او در دهم اردیبهشت ۱۳۶۱ در خرمشهر به شهادت رسید.

این آلبوم، روایتی تصویری از زندگی شهید «داراب ویسی»، زاده‌ی ۵ فروردین ۱۳۴۲ در کرمانشاه است. او که تا پایان دوره ابتدایی تحصیل کرد، به پاسداری پیوست و پدری مهربان برای دو پسر و سه دختر بود. در ۲۴ فروردین ۱۳۸۰، در نبردی با نیرو‌های سازمان مجاهدین خلق (منافقین) در دشت ذهاب، بر اثر اصابت گلوله به سر، به شهادت رسید.