محمد جواد بی قرار، دلش هوای دیار عاشقان را کرد. نصایح خانواده و اطرافیان در مورد ضرورت ادامه تحصیل و پیشرفت در علم، به او کارساز نبود. جواد جهاد را برگزیده بود و کربلای ایران دنیایی از معنویت در او آفرید. پس از حضور در جبهه های حق علیه باطل درس را رها کرد.

نوید شاهد کرمانشاه، به منظور زنده نگه داشتن یاد و خاطر شهدا، پوستر 12 شهید شهرستان گیلانغرب را تقدیم مخاطبان ارجمند می کند.

شهید «منوچهر عباسی»، می گوید: زخم شهید را بستم، برای انتقالش به پشت خط راه صعب العبوری در پیش بود، او را به دوش گرفتم در حالی که همچنان خون از بدنش جاری بود و از ناحیه پشت لباس هایم از خون مطهرش خیس شده بود. از من خواست قرآنی که در جیبش هست را به او بدهم قرآن را به او دادم در حالی که چند آیه از قرآن را خواند اشک از چشمانش جاری بود و خدایا مرا قبول کن و روحش در 20 دی 1359 به شهدا پیوست.

«نصرت عسگری» خواهر شهید، نقل می‌کند: بعدها که بچه‌ها از جبهه تعریف می کردند، می‌گفتند: یک روز یدالله برای ما تعریف می کرد وقتی در جبهه بودم، دوربین انداختم و دیدم چند نفر از عراقی‌ها شنا می‌کنند من هم یک نارنجک انداختم و آنها را از بین بردم. یک بار دیگر هم موفق می شود یک دیده بان عراقی را که برای عراقی ها خیلی مهم و در کارش بسیار ماهر بود از بین ببرد طوری که در کشور عراق برای آن فرد سه روز عزای عمومی اعلام کردند.

همسر شهید «ابراهیم الماسی زاد» می‌گوید: ابراهیم می گفت ماه رمضان، ماهی برای آزمایش و هدایت مردم است. هیچ چیزی نمی‌تواند یک مسلمان واقعی را وادار به نگرفتن روزه کند و همیشه می گفتند خوشا کسانی که با شهد شیرین شهادت در ماه رمضان به محضر خداوند بروند.

شهید کمتر به خانواده سَر می زد. سختی های جنگ داخلی با ضد انقلاب را پشت سَر گذاشت. در سال 1364 در دوره جنگ های چریکی حضور فعال داشت. در سال 1365 دوران دو ساله حضور در کردستان را به پایان رساند و به منطقه جوانرود رفت. یک ماهی از حضورش در منطقه جوانرود نگذشته بودکه به منطقه جنوب عازم گردید و در عملیات سال 1365 شرکت کرد.

برادر شهید و همرزم شهید «اسماعیل احمدیان» می‌گوید: درگیری شدید بین ما و ضدانقلاب چند ساعتی طول کشید. اسماعیل به شدت زخمی شد در لحظه آخر دستم را گرفت و گفت: به همسرم بگو فرزندم را در مسیر انقلاب اسلامی تربیت کند و بعد از کلمه شهادتین شمع وجود شهید احمدیان خاموش شد.

شهید «بهمن ولی زاده» می گوید: راهی را که ما انتخاب کرده ایم راه اسلام و خدا است پس پیرو و رهرو ما باشید چرا که شهادت در نزد خدا یافت می شود ما برای اسلام سر و جان و مال خود را می دهیم.

شهید «علیرضا یار کودکان» در بخشی از دست نوشته های خود آورده است: در مرگم اشک را آویزه چشمانتان نکنید زیرا شهادت انسان را بیشتر به خدا نزدیک می کند و زمانی که انسان به خدا نزدیک می شود، هیچ جای اشک ریختن و ماتم نیست.

شهید«مراد علی احمدی» در بخشی از مناجات نامه به یادگار مانده اش آورده است: پروردگارا! من با آگاهی بر این که چه راهی را می روم و با ایمان به تو و طرفداری از حق و مبارزه با کفر بدین راه آمده ام.