نوید شاهد- "زهره امینی" فرزند جانباز کرمانشاهی در روایتی از حمله ی شیمیایی دشمن بعثی به بیمارستان صحرایی می گوید: «پدرم در منطقه ی سومار توسط هواپیماهای رژیم بعث بمباران شیمیایی می شود او را به بیمارستان صحرایی منتقل می کنند اما بیمارستان نیز مورد اصابت بمب های شیمیایی قرار می گیرد به ناچار مصدومین را برای رفع مواد شیمیایی در آب رودخانه منطقه شست و شو می دهند و این موضوع فجیع ترین تهاجم دشمن در زمان جنگ بود.»

نوید شاهد- جانباز "شیرزاد امجدیان" در روایتی از دوران هشت سال دفاع مقدس و حضورش در مناطق جنگی می گوید:« برای رسیدن به ارتفاعات میرآباد با رزمندگان راه طولانی را آمده بودیم پیرمردی را در آن موقع شب از دور دیدیم، جلو رفتم و مسیر را از او پرسیدم. تا مدت ها حضور معجزه گونه ی پیر مرد در آن موقعیت ذهنم را مشغول کرد. این موضوع برای ما تعبیری جز امداد غیبی نداشت.»

نوید شاهد- "عباس الیاسی" جانباز کرمانشاهی می گوید: « چشم باز کردم تمام بدنم باند پیچی شده بود. از آن روز به بعد، صندلی چرخ دار پاهای من است هر چند سخت است ولی از هدیه ای که برای دین و وطن و سربلندی هم وطنانم داده ام احساس غرور و افتخار می کنم. »

نوید شاهد - «بیژن آذرمند» آزاده و جانباز کرمانشاهی می گوید: «در بین راه تعدادی از بچه ها به دلیل تشنگی و گرمای شدید بی هوش شدند. عراقی ها علی رغم میل باطنی شان روی پل دجله توقف کردند و با آب گل آلود آن کمی از عطش بچه ها فرو نشاندند.»

نوید شاهد- «شهناز روشن ضمیر» می گوید:«تبلتش را هم متاسفانه داعشی‌ها بردند. همین اواخر که به مرخصی می آمد، تا نماز صبح می نشست و برای شناخت مناطق عملیاتی، نقشه‌های سوریه را دانلود می کرد.»

نوید شاهد- « آزاده احمدیان » فرزند آزاده «خلیل احمدیان» می گوید: تنها لطف بعثی ها به پدرم در طول ده سال اسارت قرآنی بود که از مسجدهای بمباران شده ی ایران در اختیار اش گذاشته بودند که پدرم می گفت آن قرآن برای ما مونس و همدم شد هم بوی دین داشت و هم یاد وطن.

نوید شاهد - "محمد اتابک" می گوید: «برای ما جای تعجب بود در حالی که آب آشامیدنی نداشتیم هدیه یخچال بی معنی بود. پس از چند روز همه ی اسرا را به داخل محوطه بردند و گفتند همه برای قائد اعظم، صدام حسین دست بزنید که برای شما مجوس ها یخچال آورده است ولی ما هر چه قدر اطراف را نگاه کردیم، یخچالی وجود نداشت....»

نوید شاهد - سردار سرتیپ دوم پاسدار "رضا شاهویسی" گفت: «ماشا الله وروایی مربی تاکتیکی ما در پادگان بود. یک روز ایشان ما را به اردوی تمرینی در حوالی پادگان برد. آنجا پر از بوته های خار بود که به ما گفت: "باید اسلحه هایتان را روی سرتان بگیرین و سینه خیز از این طرف زمین به آن طرف بروید." باور کنید هر یک از خارها که توی دست و پا و بدنمان می رفت به اندازه ی یک سوزن بلند و دردناک بود طوری که آرنج و زانوهایمان خونی شده بود....»

نوید شاهد - مادر شهید محمد ثریا، پیش از تولد فرزندش در عالم رویا خود را در صحن مطهر حضرت اباالفضل العباس(ع) می بیند که در آنجا یک نفر به او می گوید: شما سه فرزند پسر دارید اولی سینه زَن، دومی زنجیر زَن و سومی سقای حضرت اباالفضل العباس(ع) می شود که همین طور هم شد.»

نوید شاهد - "مصطفی محمدی" یکی از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس است که در بخشی از خاطرات خود می‌گوید: «در مسیر برگشت به منطقه ماووت بودیم اول فکر کردم مسیر را اشتباه آمده‌ام، ترمز کردم، رفتم پایین، با صحنه دلخراشی روبه رو شدیم. رزمنده‌ای که خود را روی آسفالت می کشید یک پایش قطع شده بود و پای قطع شده اش را روی آسفالت می کشید تا از مسیر تردد ماشین ها دور شود که مشخص شد اهل نهاوند است.»