شهید«محمدرضا مشتاقی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: پدر جان باید افتخار بکنید که فرزندی داشته اید که در راه اسلام و قرآن از هیچگونه زحمتی دریغ ننموده است و از شهید شدنم خوشحال باشید.
شهید «غلامرضا صوفی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: کسانی که قدرت اسلحه به دست گرفتن را دارند باید بروند و نه تنها عراق بلکه کعبه و مسجد الاقصی را از زیر سلطه اجانب در بیاورند، زیرا ننگ است بر مسلمین که آرامگاه پیامبر و سایر رهبران شیعه در دست اجانب باشد.
شهید «موسی میروی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: خدایا دوست ندارم که در بستر بمیرم، عاشقم در دل سنگر بمیرم. خدایا شهادت در راه تو افتخار ما مسلمین است.
شهید«محمد نامور» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: من سربازی و دفاع از اسلام و میهن و ناموسم را با آغوش باز پذیرفتم و آن را وظیفهای بس بزرگ برایم و هر فرد مسلمان میدانم و امیدوارم که بتوانم به این آرزوی دیرینه ام که شهادت می باشد دست یابم.
شهید«منصور ندیم» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: از شما می خواهم که مواظب جوان های خود باشید و انشاء الله که دنباله رو راه شهیدان باشید و به مرگ خودتان بیشتر از هر چیزی فکر کنید که مرگ انسان را از گناه باز می دارد.
شهید «دادمحمد هوت» در قسمتی از وصیتنامهاش مینویسد: ای کاش صد جان داشتیم و در راه رضای خدا فدا میکردیم و دین خدا را تا آخرین لحظات زندگی مقایسه با خون خود میکردیم.
شهید«آقاجان نظری» در قسمتی از وصیت نامهاش مینویسد: به دستور شرعی و الهی رهبر کبیر انقلاب در تاریخ سوم خرداد 1364، برای دفاع از کشور و ملت مسلمان ایران و برای یاری دین مبین اسلام عازم جبهههای حق علیه باطل میباشم تا شاید بتوانم کلید نجات مظلومان از دست ظالمان تاریخ گردم.
شهید«عباس نورایی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: پدر، من همان راهی را رفتم که امام حسین (ع) و ۷۲ تن از یارانش رفتند امیدوارم که امام زمان (عج) این هدیه ناقابل را از شما قبول کند.
شهید«علیرضا نومسلمان» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: خوشحال هستم که بیشتر زندگی ام را در جبهه جنگ بگذرانم واقعاً برای یک رزمنده یک خانه عشق بود چون آدم تمام زندگی را جلوی چشم خود دید.