شهید غلامرضا امینی، متولد فروردین ۱۳۴۶ در نجفآباد، در وصیتنامه خود بر انتخاب آگاهانه راه جهاد تأکید کرده و از والدینش خواسته است در شهادتش بیتابی نکنند و شاکر بازگرداندن امانت الهی باشند.
شهید عبدالحسین عابدی همیشه قبل از اعزام به برادرانش توصیه میکرد: همواره پشتیبان امام و انقلاب اسلامی باشید و به دشمنان و معاندین این انقلاب اجازه گردنکشی ندهید.
جعفر باقرصاد، رزمنده ۲۴ ساله اهل رهنان اصفهان، در دوم فروردین ۱۳۶۱ طی درگیری مستقیم با دشمن بعثی در جبهههای دفاع مقدس به شهادت رسید و پیکر مطهرش در گلستان شهدای تخت فولاد آرام گرفت.
شهید علیرضا آقاکبیری در وصیتنامهاش با اشاره به آرمانهای کربلا و عشق به امام زمان (عج) و امام خمینی (ره)، خانواده، جوانان و خواهران را به صبر، حفظ حجاب، حضور در نماز جمعه و ادامه راه شهدا فرامیخواند و شهادت را فوزی شیرین و مقامی والاتر از زندگی پست میداند.
شهید اصغر باغبیگدلی در وصیتنامه خود با استناد به قرآن، جهاد را واجب دانست و پیروی از رهبر را فریاد زد؛ او جنگ را فراتر از مرزها نبردی علیه استکبار جهانی دیده بود.
در روزهایی که خاک و آتش، جبهههای دفاع مقدس را میبلعید، شهید سید علی صفوی با شجاعت و ایمان در خط مقدم حضور یافت و با فرماندهی مقتدرانه، تنگه رقابیه را فتح کرد؛ فرماندهای که هم در میدان نبرد، در میان آتش توپ و خمپاره، راه خدا را یافت و به سوی آن بال گشود.
مادر شهید سید رحمان هاشمی میگوید: در زمان انقلاب در تظاهرات شرکت میکرد و موقع آمدن امام به تهران رفتیم و امام را ملاقات کرد؛ سید رحمان عاشق امام و راهش بود و آخر به شهادت که آرزویش بود رسید.
مادر شهید رضا بشارت گفت: « فرزندم در ماه محرمالحرام به مجالس عزاداری سرور شهیدان امام حسین علیه السلام میرفت. در ایام انقلاب در راهپیماییها و تظاهرات شرکت میکرد و چندین بار به دست مزدوران شاه افتاد و پایش نیز مجروح شده بود.
شهید علیاکبر باقرزاده کاشانی، جوانی مؤمن و انقلابی، با دلی سرشار از عشق به امام حسین (ع) و آرزوی جانفشانی در راه اسلام، وصیتنامهای پرشور بر جای گذاشت و سرانجام در راه دفاع از انقلاب اسلامی به شهادت رسید.
اکبر باقری، فرزند عباس و اهل خمینیشهر، در حالی که تنها ۲۲ سال داشت در عملیات کربلای ۵ و در نبرد مستقیم با دشمن بعثی به شهادت رسید و پیکرش به قافله عاشقان پیوست.