شهید علی اکبر عنایت زاده
مناسبتی بود. ده پانزده روز متوالی کسی باید حسینیه را تمیز می کرد. علی اکبر داوطلب شد. آخر کار پرسیدم:«چیزی بهت دادن؟». گفت:«خواستم افتخاری کار کنم، برای مزد نبود. پیش خدا که گم نمی شه».

نوید شاهد سمنان

حسینیه ی ولی عصر سرخه یک زیر زمین داشت که مردم آنجا نماز می خواندند. گاهی برای نظافت آنجا اعلان می کردند:«کی میاد حسینیه رو تمیز کنه و مزد بگیره؟».

مناسبتی بود. ده پانزده روز متوالی کسی باید حسینیه را تمیز می کرد. علی اکبر داوطلب شد. آخر کار پرسیدم:«چیزی بهت دادن؟».

گفت:«خواستم افتخاری کار کنم، برای مزد نبود. پیش خدا که گم نمی شه».

شهید علی اکبر عنایت زاده

برگرفته از خاطره محّمد (برادر شهید)

*********************************

عنايت‌زاده، علي‌اكبر: نوزدهم دي 1325، ‌در شهر سرخه از توابع شهرستان سمنان ديده به جهان گشود. پدرش ابوطالب و مادرش بي‌بي نام داشت. تا پايان دوره ابتدايي درس خواند. كشاورز بود. ازدواج كرد و صاحب سه پسر و دو دختر شد. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. بيستم بهمن 1361، در تنگه چزابه بر اثر اصابت تركش به پا و سينه، شهيد شد. مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.

منبع:بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سمنان
برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده